Geboren op 21 april: Robert Smith (The Cure), melancholie verborgen achter een streepje eyeliner

Robert Smith werd op 21 april 1959 geboren in het Verenigd Koninkrijk, als derde in een gezin van vier kinderen.

Zijn passie voor het voetbal liet Robert Smith snel varen toen hij de gitaar ontdekte. Hij bracht al zijn vrije tijd doormet naar muziek te luisteren en die te maken, ver weg van de tribunes van de voetbalstadions.

In 1976 richtte hij zijn eerste band op, samen met Lol Tolhurst (een vriend die hij in de kleuterschool ontmoette) en Michael Dempsey. Easy Cure gaf hem niet alleen de kans om zijn talenten als gitarist te tonen, maar ook als zanger. Een jaar later koos de band definitief voor de naam The Cure. Hun eerste single, "Killing An Arab" (die verwijst naar de roman "L’Étranger" van Albert Camus) kreeg al meteen aandacht in de Engelse muziekscene. Als componist, zanger, producer en gitarist regeert Smith over The Cure en zijn gothic look maakt zijn opkomende legende compleet. De beroemde "Boys Don’t Cry" kwam uit in 1979 en droeg bij aan het succes van de band, vooral in Australië, waar ze echte sterren werden.

Na drie albums die hun 'Dark Trilogy' completeren, slaat de band een meer popgerichte weg in, geholpen door Tim Pope, die al hun clips regisseert. En aan het eind van de jaren 1980 waren clips belangrijk! De curemania explodeert, gericht op het personage van Smith, sierlijk en met zwarte make-up onder de ogen maar rood gekleurd op de lippen. Hoewel de verlegen zanger toegeeft dat hij zich aanvankelijk achter deze make-up verschool, is het snel zijn visuele handtekening geworden en heeft het zelfs het personage van Edward Scissorhands geïnspireerd.

In 1984 keert The Cure terug met het album "The Top", gevolgd door "The Head On The Door" en zijn twee wereldhits: "In Between Days" en "Close To Me". Hun succes bevindt zich op een hoogtepunt en de cultus van hun fans is nooit zo intens geweest. In 1987 versterkt "Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me" opnieuw hun succes, hoewel de iconische zanger andere richtingen inslaat, onder andere door een tijdje met andere bands te spelen. In 1988 geeft hij zichzelf een nieuw album cadeau ter gelegenheid van zijn huwelijk, "Disintegration". Dit is het laatste met Lol Tolhurst, wiens drankprobleem leidde tot zijn verwijdering uit de band.

Zelfs als ze albums blijven uitbrengen, lijkt de belangstelling daarna af te nemen en in 1996 kondigt de zanger met het wilde haar het einde van het The Cure-tijdperk aan. Maar zoals elke feniks herrijzen ze, met name met "The Cure" in 2004 en, twintig jaar later, "Songs Of A Lost World". Een tournee eind 2025 zal deze nieuwe release markeren, die waarschijnlijk gevolgd zal worden door meer, aangezien Smith aankondigde dat "twee andere albums bijna klaar zijn". "Ik heb nog niet echt zin om te stoppen," vertelde hij onlangs in een interview. Hij verklaarde wel dat hij zijn pensioen eind 2029 heeft gepland.

(DC with Céline Massart - Picture: © Etienne Tordoir)

Foto: Robert Smith met The Cure op het podium van het Rock Werchter festival op 5 juli 1981