Geboren op 20 mei: Nick Heyward (Haircut 100), de dandy van de Britse pop

Hij zag het levenslicht in Beckenham, Kent, in 1961. Nicholas Heyward groeide op met de klanken van The Beatles, ook al hoor je dat maar heel subtiel terug in de luchtige popsongs van zijn groep Haircut One Hundred.

Heyward begon al op jonge leeftijd met het schrijven van liedjes. Hij krabbelde teksten neer in zijn schoolschriften en liet ze zien aan zijn vrienden, Graham Jones en Les Nemes, met wie hij - na wat getwijfel over een groepsnaam - aan het begin van de jaren '80 uiteindelijk koos voor Haircut One Hundred (of Haricot 100). Hun eerste album "Pelican West" (1982), dat uiteindelijk platina haalde in Engeland, bevatte niet minder dan vier hits: Favourite Shirts (Boy Meets Girl), Love Plus One, Fantastic Day en Nodody’s Fool. Hun mix van blazers, pompende baslijnen, poppy funk en een vleugje jazz sprak duidelijk tot de verbeelding van een hele generatie tieners."We wilden gewoon iets vrolijks, iets dansbaars maken, iets dat aanvoelde als een eindeloze zomer", zei Nick Heyward in een interview met "Smash Hits" in 1982. "Ik was geobsedeerd door melodieën. Ik wilde dat we als een muzikaal picknick klonken".

Achter de schijnbare lichtvoetigheid van de groep groeiden echter de eerste spanningen. Het avontuur kwam abrupt ten einde toen Heyward in januari 1983 zijn vertrek aankondigde. "Ik was jong, gestresseerd, en plots waren we van de ene op de andere dag beroemd", herinnerde hij zich in een interview met de BBC in 1994. "Ik had het moeilijk om met de druk om te gaan, en begon me zelfs binnen de groep geïsoleerd te voelen". Niks buitengewoons eigenlijk...

Ondanks een tweede album zonder hem overleefde de band niet lang meer. Heyward begon daarentegen aan een veelbelovende solocarrière. Zijn eerste soloalbum "North Of A Miracle" (1983) liet een meer introspectieve artiest zien. Naast zonnige ballads was er een weelderige melodieusheid merkbaar, helemaal in de geest van zijn eerste groep.

De jaren daarna verliepen rustiger en kenden ups en downs, met her en der een korte reünie van Haircut 100. Tot 2017 en "Woodland Echoes" (zijn eerste plaat in tien jaar), had Heyward intussen tien studioalbums uitgebracht, met wisselend succes, maar soms met pareltjes zoals "Postcard From Home" (1986). In 2022 dook Nick onverwachts opnieuw op aan de zijde van India Dupré, een Britse die in Australië opgroeide en enkele minder bekende films maakte. Af en toe waagt ze zich als zangeres samen met haar zus Saffron. Samen met Nick bracht ze het folky "The Mermaids And The Lighthouse" uit, een verzameling refreinen die soms dromerig, soms spiritueel getint zijn.

(GF with Stéphane Soupart - Picture: © Etienne Tordoir)

Foto: Nick Heyward op het Video Clip Festival in Saint-Tropez (Frankrijk) op 10 oktober 1984